Memnuniyet duygusunu tattığımda Tim Duncan’ın yanında duruyordum. Ona, ” Geçen sene yaptığımız çok eğlenceliydi, bunu yapmayı bir daha denemeliyiz.” dedim. O da o şapşal kıkırdamasıyla kıkırdadı. Sonrasında ona, eğer yüzük seramonisinde David Stern’i öpersem bana ne kadar vereceğini sordum. Belli bir miktar önerdi, bunu değerlendirdim ve çağrılmayı bekledim. Sahneye çıktığımda kaptanımı hayal kırıklığına uğratamazdım. David’den gelen hızlı bir “Tebrikler Brent.” cümlesinden sonra ona sarıldım ve yanağına bir buse kondurdum. Yemin ederim cildi aynı babaanneminki gibiydi. Üstümdeki ışıktan kurtulur kurtulmaz Tim’e bir bakış attım ve Mr. Stern ile yaşadığımız zamanı hatırlatan dilimi yapraksı bir şey varmış gibi parmak uçlarımla sildim. Tim’e, “Bana 100 dolar borçlusun.” dedim ve yemin ederim parkede benim bulunduğum yere acayip bir kahkaha attığını duydum.