Şu ana kadar başardıklarının tamamını ve rakiplerinden –Sam Prasti, Kevin Durant ve finallerde Miami ile rövanş oynamanın hayaliyle yanıp, tutuşan Oklahoma City takımı gibi- kazandıkları, onları taklit etmeye kadar itecek hayranlığı bir kenara koyarsak Pop, Timmy, Manu ve Tony’nin hayatlarında hep yer almış olan en büyük üzüntü kaynağını göz ardı edemeyiz.
Gerçek şu ki, neredeyse bütün şampiyonluk zaferlerinin sevinci karşılığında bir playoff ızdırabı yaşadılar.
Derek Fisher’in dört sayılık son saniye atışı. Ginobili’nin, Dirk’e yaptığı büyük bir hata olan faul sonrası Dallas Mavericks’in San Antonio’nun sahasındaki 7. maça ulaşması ve Spurs’ü mağlup etmesi. Ve de an acı vereni: Spurs’ün beşinci maçın bitime 28 saniye kala 5 sayı öndeyken Miami’yi yenememesi ve aynı derecede acı verici bir şekilde iki gece sonra seriyi bitirecek olan maçta Heat’e kaybetmesi.
“Bir düşünün” diyor Elliott. “2003-2007 arası birlikte üç veya dört kupa kazanmış olabilirdik.”
Evet.
Bunu bir düşünün.
Eğer bunu bir kez daha başarabilmiş olsalardı, bu Spurs takımını tarihte kendilerine bulacakları yerin ne kadar farklı olabileceğini bir düşünün. 17 sezonluk bir süreçte kazanılmış dört şampiyonluk hemen hemen 28 organizasyonun tamamının hayalidir. Ama bu çok da efsanevi değil.
“Eğer Manu, Dirk’e o faulü yapmasaydı üçleyebilirdik.” diyor Robert Horry.
Ama olmadı. Spurs en iyi döneminde beş sezonda kazandığı üç şampiyonlukla yetinmek durumundaydı. İster istemez kendi jenerasyonlarının ara sıra şampiyonluk gören takımı olarak isim yaptılar. Ligin en yüksek noktasına gelmek için ise altı sezon beklemeleri gerekti. Altı sezonun sonunda ise sonuç organizasyon tarihinin ilk finaller yenilgisi oldu.
Yaralı Spurs’ü yapabileceği en hızlı şekilde yeniden ayağa kaldırma çalışmaları, ilk başlarda yaşadıkları birkaç sakatlık sorunun dışında takıma normal sezonda 62 galibiyet 20 mağlubiyet gibi inanılmaz bir başarı getirdi ki bu da Pop’a, üçüncü kez Yılın Koçu ödülünü kazandırdı. Pop bu ödülle birlikte artık rekorun ortağıydı.
Ancak Pop’un uzun süredir sağ kolu olan Buford’a göre, kabus gibi bir altıncı maç geçirmiş olan San Antonio’yu, South Beach’te oynanacak yedinci maç için hazırlamaya çalışmak birlikte geçirdikleri onca sene boyunca Popovich’in ortaya koyduğu en iyi koçluk performansıydı.
“Seriden sonra herkesin hisleri karma karışık ve saftı. Onunla birlikte hem güzel hem kötü çok zaman geçirmiş iki kişi (Budenholzer ve Brett Brown) yanından ayrıldıktan sonra hissetikleri, şimdi de onların olmadığı bir takım gerçekten oldukça zorlu bir atmosfer oluşturuyordu. “
“Sanırım Pop da yaşanan şeyden sonra en az bizim kadar kırılgan ve hassastı. Şu an bile o akşam hakkındaki hislerinin daha iyiye gittiğini düşünmüyorum, sadece daha kötüye gitmemiştir. Her ne kadar sezonun tam ortasında, bu grup hala koç ekibindeki büyümeyle başa çıkmaya çalışıyor da olsa takımla ve Manu’nun sağlığıyla Tony’nin yorgunluğuyla alakalı endişeler devam ediyor da olsa onun bütün hedefi hepimizin bunu geride bırakmasıydı.”
“Altıncı maçın son saniyesinden itibaren yedinci maça odaklanmıştı ve “Yedinci maçı daha iyi oynamalıyız.” diyordu. Aslına bakarsanız hepimiz yedinci maçta daha iyi oynamışız gibi hissediyoruz çünkü o maçtan sonra oyuncularla ve aileleriyle bir akşam yemeği yedik. Kimi ağladı, kimisi söylenip, durdu, o tarz bir kayıptan sonra yapılacak şeylerin hemen hepsi yapıldı. Ama Pop bütün masaları geziyor, bütün oyunculara dokunuyor, oyuncuların sevdikleriyle vakit geçiriyor, o anın hissettirdiklerini onlarla paylaşıyor ve yedinci maçta olacaklara odaklamaya çalışıyordu herkesi.”
“O an, gördüğüm en iyi koçluk anıydı. Bu kadar yara almış bir grubu yerden kaldırmak ve ilerlemeye hazır hale getirmek inanılmazdı.”
ESPN.com’la yakın zamanda yaptığı bir röportajda 2013 NBA Finalleri’nin sorulması üzerine Manu Ginobili şunu itiraf ediyor: “Daha önce yaşadığımız herhangi bir mağlubiyetten daha zordu çünkü çok yaklaşmıştık. Ancak birkaç ay sonra antrenman için kamptaydık ve yeniden denemeye hazırdık. Eğer hayatınız boyunca başınıza gelmiş en kötü şey buysa oldukça şanslı birisiniz demektir. Biz çok şanslıyız.”
“Çok şanslı olduğumu biliyorum. Sadece bir koç için oynadığımdan değil, oynadığım koç Popovich olduğundan. Üç oyuncu için bütün kariyerlerini tek bir koçla geçirmenin ne kadar az rastlanılan bir durum olduğunu biliyoruz ama bununla gurur duyuyoruz. Ama aynı zamanda buna vaktimiz de yok. Şu ana kadar ne başardığımızı, burada sahip olduğumuz şeyi düşünerek vakit harcamak istemiyorum. Daha da ileriye gitmek istiyorum.”