Kapalı kapılar ardında Pop’la bir video analiz seansında azar işitmek, o akşamki maç öncesinde en büyük rakiplerinden olan Joey Crawford’u görmek veya saçma sapan sorularıyla bekleyen açgözlü gazetecilerle dolu basın toplantısı odasına gitmek zorunda olmak bile değil Tim Duncan’ı oldukça geren şey.
Peki bu dünya üzerinde soğukkanlı Duncan’ın en çok gerildiği konu nedir?
Duncan’ın en eski arkadaşlarından ve takım arkadaşlarından biri olan Elliott veriyor bu sorunun cevabını: “Golf. Timmy’i korkuttuğunu gördüğüm tek şey golf. Muhtemelen bunu asla itiraf etmez ama gerçekten inanılmaz çekiniyor. Tim’i hiç golf sopasını sallarken gördünüz mü? Jumper şutlarından bile daha kötü.”
Duncan’ın Sir Charles olmadığını düşündüğünüzde kimseyi şaşırtmayacak bir şekilde, kendisinin golf oynarken hiçbir görüntüsü yok o yüzden burada Elliott’un sözüne güvenmek zorundayız.
Ancak Elliot’un Duncan’ı rahatsız eden tek şeyin bu olduğuna yönelik iddiasına karşı tez çıkarmak da çok zor çünkü Tim’in kariyerinin başlarındayken bile onu ıslıklayanlara karşı takındığı soğukkanlı tavır ortada. Başlamadan tekrar edelim, özellikle son dönemlerde artık yaşlılığı ve geldiği yeri geri planda bırakacak oldukça inandırıcı özellikler geliştirdi kendinde. Ki bunlar 2010 playofflarında Steve Kerr’ün liderliğini yaptığı ve yıllarca üstün geldikleri Phoenix tarafından süpürüldüklerinde, sonun başlangıcı gibi görünüyordu.
Şu an Golden State’in koçu olan, senelerce Duncan ile birlikte oynamış ve o dönemde de Suns’ın genel menajeri olan Kerr, o playoff serisinde izlediğimiz Duncan’la şu anki Duncan arasındaki farka hayret ediyor. Duncan o seneden sonra beslenme düzenini değiştirmiş ve spor salonunda çok daha fazla vakit geçirmeye başlamış:
“Bize karşı çok basit atışlar kaçırmıştı. O seride sanki kendisi değildi. ‘Tamam artık, Duncan bitti. Bundan sonra önce maç başı 25 dakika oynamaya başlayacak ve zamanla sıradan bir oyuncuya dönüşecek.’ gibi cümleler kurmak kolay. Ama bir de üç sene sonrasına bakın. Yeniden All-NBA’e seçildi.”
Elliott ekliyor: “Duncan yazları inanılmaz çok çalışıyor. Tahmin edemezsiniz. Tatil döneminde antrenman tesislerine beş veya altı kez uğruyordum kimi zaman şut çalışmak, kimi zaman birilerini gezdirmek için. Ne zaman gitsem Duncan orada oluyordu.”
“Asistan koçlar bazen aklını çelebilmeyi umdukları serbest oyuncuları, bazen ise draft etmeyi düşündükleri genç yetenekleri tesislere getiriyorlarmış. Oyuncular her içeri girdiklerinde Tim’i çalışırken görüyormuş. Ve hepsinin ilk tepkisi ‘Tim Duncan burada!’ oluyormuş. Şok geçiriyorlar.”
“Duncan cidden anormal biri. Zaten yeterince kalıplı olmasına rağmen vücut yapmayla kafayı bozmuş biri. Bu tuhaf bir tezatlık hali. Basketbol sahalarında sadece uzun ve kalıplı oldukları için oynayan onlarca “uzun” görebilirsiniz. Guardlar genelde basketbolu sevdikleri için oynarlar. Timmy bir guardın oyun anlayışına sahip. O kadar kalıplı bir fiziğin içinde bir guardın oyun tutkusuna sahip. Tam olarak da bu yüzden bu kadar iyi bir basketbolcu.”
Spurs’ün sahibi Holt’dan dinleyelim biraz da:
“İnsanlar, onun koşma tarzını bile değiştirmek zorunda kaldığının farkında değiller. Kaç kişi bacağında metal bir bağ ile koşabilir? Veya kaç kişi bunu yapmak ister, veya yapabilir?”
Bu iş etiği ve sadece işleri yolunda götürmeye çalışan bir Virgin Islands yerlisinin bakış açısına ters düşen bir açlık. Duncan, Nisan ayında 38’ine bastı ve ligde 50.000 dakikaya yakın süre aldı ancak yakın arkadaşı Rose’un dediğine göre Duncan henüz bırakmaya gönüllü değil:
“Kariyerini sonlandırmaya hazır değil. Sonlandırmak istemiyor. Bundan eminim.”