Robert Swift’in NBA’in büyülü dünyasından uyuşturucu bağımlılığına serüveni… | #SI

…

Swift’in planı çok çılgın duruyor.

Fakat Alex, ağabeyini izler ve şaşkın durumdadır. Yıllarca basketbol topuna dokunmaz, vücudunu mahveder ve bir ay hapishanede kalır. Ve işte o kişi, 2015 baharında Seattle’da bir kilisenin spor salonunda hiç zorlanmadan şutları yolluyor.

Aslına bakılırsa bu durum Alex’in siniri bozmaktadır. Tabii ki, Rob’un başarısından yararlandı. Ama onun gölgesinde de yaşadı, lisenin son senesinde 1.85 m boyunda bir forvet olarak beklentileri hiçbir zaman karşılayamayacağını bildiğinden basketbolu bıraktı. Şimdiyse iki kardeşin farklı ilgi alanları, farklı kişilik özellikleri var. Fakat hala aynı kanı taşıyorlar, Rob’un tutukluluk süresinde birbirlerine mektup attılar.

Durum böyle olduğu halde Alex, 27 Ocak’ta Rob, onu aradığında şaşırmıştı. Kefalet yerine tedavi programına girmeyi kabul ettiği için hapishaneden bir gün erken çıkmıştı. Şehir merkezine kendisini götürüp götüremeyeceğini sormuştu böylece uyuyacak bir park bulabilirdi. Alex karısı Jenny’ye döndü. Jenny tereddüt etmedi. ”Onu eve getir. Yukarıdaki yatak odasında kalacak.”

Rob, notlarının olduğu olduğu kumaş çanta, bir gömlek ve biraz kurutulmuş etle geldi. Üstünde hapishane ayakkabıları ve şortu vardı, ve üzerinde kaburgalarını belli edecek kadar ince bir gömlek vardı. O akşam Alex’in yarım kiloluk Farburger’ini yedi, Jenny’nin ikinci tabağının yarısını, sonra da minnetle buzdolabını taradı. Hapishanede zayıflık sınırının iki kg kadar üstünde olduğunu söylemişlerdi ve fazladan porsiyon vermemişlerdi. Şimdiyse tıka basa yedi.

İlk birkaç gün Rob devamlı olarak Alex’e sarılıp, ona teşekkür ediyordu. Her sabah saat beşte iki kardeş birlikte evden ayrılıyordu, Alex FedEx sürücüsü olarak işine, Rob da otobüsle şiddet dışı nedenlerle hapishanede yatanlar için alternatif programların bulunduğu halk evine gidiyordu. Orada hayatının ilk üniversite dengi derslerini—yaşam becerileri ve mali işler üzerine—alır ve onları sever. Fakat tedavi aşaması başladığında Rob ayak direr ve tek isteği bir an önce oradan kurtulup sonra tekrardan bu illete başlamak isteyenlerle bir arada olmak istemez. Beş gün boyunca tedaviye gitmez. Bunun üzerine tutuklama emri gelir. 25 Şubat’ta Swift altı günlüğüne hapishaneye döner, fakat dayısı Scott Shaull kefalet öder ve Rob’un kardeşinin evine dönmesini sağlar.

Bu belirsizlik ve parasızlıkla Rob, bir ay boyunca Alex ve Jenny’nin ormana dönen arka bahçesini otlardan arındırmakla uğraşır. Yakın bir zaman sonra da Jenny’nin ailesiyle pazar günleri düzenlenen akşam yemeklerine katılır ve kiliseye gider—kareli gömleği ve ‘Wrangler’larıyla, iyiye yakın tek kıyafetleri—ve Adams’ın çimlerini biçer. Komşular bu kocaman, dövmeli, televizyondan duydukları adamı görünce çılgına dönerler fakat Jenny’nin babası K. Adams yargılamadan önce bu genç adamla konuşmalarını söyler. Onun aslında nazik biri olduğunu ima ederek. Ayrıca Rob son derece iyi bir bahçıvandır. Bahçe çiti yapar, petunyaların bakımını yapar, garajı düzenler. Buna karşılık K. evinde takılmasına izin verir, ona protein tozu alır ve arada bir 100 Dolar verir. Yavaş yavaş Rob sağlıklı bir kiloya ulaşır. Ve kısa bir süre sonra K. ve Jenny’nin erkek kardeşi Craig Rob’u kendi maçlarına götürürler. Rob üç sayı çizgisinin içinde kalıp ‘jump-shot’lar atmaktadır, hala da baskın gelmektedir. Planı artık kulağa tuhaf gelmemektedir. NBA’e dönüş mü? Neden olmasın?

Alex ve Jenny bu dönemde Rob’un tekrardan kötüleşme sürecinin sinyallerini takip eder. Bazı araştırmalar uyuşturucu madde kullanmayı bırakanların tekrar kullanmaya başlama oranının %97 oranında olduğunu söylüyor. Bazen eklemleri kilitlenir. Elleri titrer. İçki içer—bir gece eski bir kız arkadaşıyla bir şişe şarap, diğer gece tekila. Fakat hiçbir zaman sarhoş olmaz. Jenny bunun bir Swift ailesi özelliği olduğunu düşünmektedir. Hepsi o kadar inatçıdır ki bir şeye karar verdiklerinde onu yaparlar. Alex sigarayı böyle bıraktı. Ve şimdi de Rob uyuşturucudan uzaklaşmaktadır. Tabii bütün bunlar bazı uyuşmazlıklar olmadığını anlamına gelmiyor. Alex, Rob’un evinde alkol kullanmasını istememektedir. Özellikle de Eylül sonunda ilk bebekleri nedeniyle Rob, Alex ve Jenny’nin için yük olduğunu düşünmektedir. Fakat avukatı süreklilikleri dava etmeye devam eder.

Sonunda 16 Eylül 2015’te, Katharine Edwards adındaki yeni kamu avukatının savunmasında Swift ağır suç yükümlülüğü teklifini kabul eder. Daha fazla zamana gerek yok, gözetim altında tahliye yok, 600 dolarlık ceza. Tabii ki duruşmada bir şansı olabilirdi fakat karşılığında aylarca beklemesi ve bir dolu medya aracıyla uğraşması gerekecekti. Sakin bir zamanda Alex’e, yıllarca küçük kardeş ağabeye özendikten sonra durumun tersine döndüğünü söyler. Rob’un yeni hedefi Alex’in sahip olduğudur: bir ev, bir eş, bir aile.

Rob silah koleksiyonunun son parçasını da satar. Jenny’nin ailesine son bir Pazar günü akşam yemeği için katılır. Sonra eski bir arkadaşı, MMA’daki koçu, Swift’in kendi evinde kalmasına izin vereceğine söz verdiğinden Kaliforniya’dan onu almaya gelir. Swift eşyalarının olduğu iki kamp çantasını arabaya koyar ve yola çıkarlar. Pek fazla planı yoktur. Tek bildiği şey baştan başlaması gerektiğidir.