…
Her eroin bağımlısının hikayesi farklıdır, fakat en az bir açıdan hepsi aynıdır. Hiçbiri bağımlı olmak üzere yola çıkmaz. Swift bunu kontrol edebileceğine emindir, önce uyuşturucuyu ve sonra sadece saldırganlık ve sinirliliği dengelemek için bir yol olarak başladığı meth ve kokaini sadece haftada bir kez burnundan çeker böylece bağımlı olmayacaktır. Ve asla damardan almaz. Bu çok tehlikelidir.
Seçtiği uyuşturucu üçlüsü hem bir olağanüstü sürekli yücelik hem de büyük ölçüde artan ölümcül aşırı doz üretmek üzere sinerji içerisinde hareket etmektedir. Eroin, bira gibi yatıştırıcı işlevi görürken Swift hala kilo almakta, kendinden geçtiği zamanlarda solunum hızı tehlikeli bir şekilde düşmektedir.
Yine de eroin hala onu, o yapmaktaydı. Tüm afyon türevlerinde olduğu gibi, kullanıcıların kafasının aynı seviyede güzel olması için her seferinde daha fazla alması gerekmektedir ve aylar, hatta birkaç hafta içinde bile bağımlı olunabilir. Madde Kullanımı ve Ruh Sağlığı Hizmetleri İdaresi’nin bir raporuna göre madde kullanımı giderek daha yaygın bir şekilde tırmanmaya devam etmektedir-son sayımda 828,000 Amerikalı… 2013’te –bu tarihler ve zamanlar tekrar anımsadığında ayların yıllar gibi geçtiği, Rob’un sessizce kaybolduğu zamanlardı- Swift de kesin olarak onlardan biriydi.
Bazen bir ara vermeye çalışır ya da stokları tükenir ve işte o zaman belirtiler etkisini gösterir. Geçirdiğiniz en kötü gribi düşünün. Şimdi onu ikiyle çarpın. İşte uyuşturucunun geri çekilmesi böyle hissettirir. Ve büyülü tarafı, ayrıca en berbat tarafı, her şeyin- ateş ve baş ağrısı ve zorlu eklem ağrıları ile kuru şişkinliğin- bitmesini sağlayacak şey tek bir vuruştur. Bu muhteşem bir güneşli günü ortaya çıkarmak için panjurları aniden kaldırmak gibidir.
2014’te Swift her gün madde kullanmaktadır. Üç ya da dört geceyi uyumadan geçirmekte, evden hiç ayrılmamakta ve nadiren yemektedir. Vücudu artık dayanamadığında rüyasız uykuya dalmaktadır. Bazen yatakta uyanır. Diğer zamanlarda salondaki katlanır sandalyede.
Nadiren bu noktaya nasıl geldiğini düşünür. Hayır, zihni bulanık kalmak, YouTube’da MMA belgeselleri izlemek ve makaleler yazmak, kendine uyuşturucunun onu daha üretken yaptığını söylemek ve kullanmayı mantıklı kılmak daha iyidir. Zihni karışıkken tıpkı arkadaşları ve ailesini ihmal ettiği gibi ihmal ettiği nafakayı düşünmek zorunda değildir. Ya da Ocak 2013’te polislerin eski evine-parti yapmaya hazır olan fakat hiçbir zaman faturayı ödemek istemeyen bir sürü insanla birlikte yaşadığı- geldiği günü. Banka evi 750,001 dolara şehir planlamacılara satar. Önceleri Swift ayrılmayacaktır. Sonunda ayrıldığında yeni ev sahipleri gördükleri karşısında şoke olur. Duvarlarda kurşun delikleri. Yerlerde atış mühimmatı. Lavaboda kurtçuklar. Bir ayak yüksekliğinde köpek pisliği. 100’den fazla pizza kutusu ve Dom Perignon, Crystal ve Louis XIII Cognac da dahil olmak üzere değeri 1500$ olan binin üzerinde likör şişesi. Ön kapıya asılı ‘’TEHLİKE, İÇİLİYOR’’ yazılı bir not.
Tabloid gazeteler “Pis evinden kaçan NBA yıldızının yürek burkan düşüşü” diye ağıt yakarak üşüştüler. Fakat Swift bunu önemsemekten fazlasıyla uzaktı. İlk birasını sabah dokuz civarında açıyor, sonra barlarda taburelerden düşerek son veriyordu. Sonra tıpkı bir içici gibi, ot içmeyi denedi, fakat bu, onu depresif yaptı, dolayısıyla bir noktada, ne zaman olduğundan emin değildi, daha sert şeylere döndü. Arkadaşları onun için endişelendi. Biri basketball-reference.com sayfasında “Robert’ın parası az, yardımımıza ihtiyacı var. Tabii ki basketbolcular çok para kazanıyorlar fakat çok da harcıyorlar. Lütfen cömert olun. Bugün bağış yapın.” yazarak ona sponsor oldu.
Sonunda Swift tamamen gözden kayboldu. The Seattle Times muhabiri Jayson Jenks aylarca izini bulmaya çalıştı. Mayıs 2014’te, Jenks “Robert Swift hakkında kesin olan tek şey bulunmak istemediği” diyerek bir karara vardı.
İyi bir sebeple, bir arkadaşın evinden başka birinin evine geçerek yaşayan Swift hayal edilebilecek en kötü şeye karar verdi: Uyuşturucu satıcısının evine yerleşti. Swift’in hatırladığı kadarıyla bir öğleden sonra sırtındaki bir ağrıdan şikayet ettiğinde Trigg tüm arkadaşlarının yaptığı bir şeyi, acısını hafifletecek bir şeyi önerdi, Onu eroinle tanıştırdı. Karşılığında Swift Trigg’e yardım etmeyi kabul etti. Sonuçta insanlar MMA eğitimli 2.16 metrelik biri ile dalaşmak istemez. Değerli koleksiyonunun çoğunu satmış olmasına rağmen Swift’in yatağının altında sakladığı 12 kalibrelik kısa namlulu av tüfeği de dahil olmak üzere yarım düzine kadar silahı vardı. Bir noktada kendisine iki bin dolar borçlu olan bir kuryeden arkasını kollamasını ister. Swift daha sonra polise anlattığına göre “Barışı sağlamak için” silahlı olarak ona eşlik eder.

Baştan sona tek solukta okudum. Harika bir çeviri, teşekkürler.
Güzel yorumunuz için biz teşekkür ederiz 🙂
Elinize sağlık