Taylor Swift’i basketbol sahasının ötesindeki şeyleri düşünmeye itiyor. Daha büyük plan ne? Sonra ne olacak? Bu soruları ortaya koyduğumda, o kadar ileriyi düşünemeyeceğini söylüyor. Yani basketbol opsiyonunun işe yaramayacağını bir dakikalığına bile düşünse “bu beni parçalayacak” kafasında.
Geri dönüş yolu karmaşık. Şu anda pro bono için çalıştığını söyleyen Fry, intikal eden bazı engelleri açıklar. Swift’in çocuk desteği konusunda önemli bir miktarda borcu vardır; Fry, Washington eyaletinin NBA’in kısa süre önce kendisi için yolladığı altı rakamlı çeki dondurduğunu bildirir. Artık NBA geliri olmadığından, Fry borç ve aylık ücret için tekrar pazarlık etmeyi umar. Fry: “Bu çok mantıksız. Parasını alıyorlar, bu yüzden para kazanamıyor.”
Sonrasında ise iş pazarı. Bazı ülkeler suçluların oynamasına izin vermiyor, bu yüzden Fry Japonya’yı hedefliyor—“Bu konudaki tek realist ülke, Swift için asıl aday” Bu konuyu NBA’le konuşma umudunda. (Lig ofisi özel olarak Swift için kafa yormaz.) Spor davalarıyla pek ilgilenmese de Fry umutludur. “Rob’la bir defa tanıştıklarında, onlar da görecek. Çok sevimli, dürüst biri.”
Swift’in arkadaşları olumlu şeyleri sıralarlar. Daha 30 yaşında, Chris Paul ve LeBron James’ten daha genç, sadece 97 NBA maçına vücudu yıpranmıştır. Myers: “Kesinlikle D-League takımlarının ilgilenebileceği bir oyuncu. Büyük oyuncuları bulmak zor. Fakat kazanmak zorundasın.” Myers duraksar. “Bu benim için çok zor çünkü hiç objektif değilim. Ona bir şans vermek istiyorum. Bu görmek istediğim bir şey. Sadece onun hayatı için, tekrardan iyi bir yerde olması için.”
İyi bir yer. Bu terim oldukça göreceli. Swift henüz oğlunu görmediğini ve görmek istediğinden yakınır fakat öncelikle hayatını düzene sokması gerektiğinin farkındadır. Roseville’de konuştuğum herkes, hiçbirisi devamlı olarak onunla olmasa da Swift’in temiz birisi olduğunu söylüyor. Ulusal Madde Bağımlılığı Enstitüsü’nün Genel Müdür Yardımcısı Dr. Wison Compton, Swift profilinde birinin kendi yararına olan faktörleri olduğunu söylüyor: Kullanmaya geç başladı (ergenlik çağında kullanmaya başlamak nüksetme oranını arttırıyor); başkalarına göre onun kullanma süresi kısaydı (birkaç yıl, on yıllarca değil); ve Compton’ın “Birlikte gerçekleşen psikolojik problemler” olarak adlandırdığı problemleri yok. Ayrıca Swift kendisine olumlu bir sosyal çevre ve daha büyük hedefler buldu (ivmeyi korumak için çok önemli). Sonrasında tekrardan Compton “Herkesin bildiği gibi alkolün nüksetmelerle alakalı olduğunu” işaret eder. Stresli durumlar birbirine benzer şekilde tehlikeli. Yine Compton olumlu olarak: “Birisinin hayatını düzene sokacağı düşüncesi önemli bir mesaj ve tedaviyle de olsa ya da beklenmedik yollarla da olsa büyük bir kişisel adamalarla gerçekleşiyor.”
Swift’in durumunda her şey tamamen kendisi ve Taylor gibi kişiler sayesinde oldu. Taylor: “Ailesini tanımıyorum, fakat benim için kardeşim, ailen yanında olup sana yardım etmeli. Yani her zaman uyuyabilmek için bir yerin olmalı.” Swift’in aile ilişkilerini çözmek zor. Swift bağımlılığıyla ilgili rahatça konuştuğu halde anne babasıyla ilgili fazla detay vermeyi sevmez. Seattle’da onlara verdiği, bana anlatılana göre aylık on binlerce dolar olan, yaşam giderleri parası mı? Birisinin fikrine göre ailesi “Ona sanki bursunu geri ödüyormuş gibi davrandığı mı?” Kendi kararlarını kendi verdiğini söylüyor. Peki anne babasının onu öncelikle bir NBA oyuncusu, ikincil olarak da evlatları olarak gördüğü fikri? Yüzünde garip bir gülümseme belirir. “Bunu ilk defa duymadım.”
İletişime açılalı bir buçuk yıl oldu. Hala süreç devam ediyor. Annesi hakkında şu sözleri söyler: “O sınırda bir bunak ve çok çok dik kafalı ve eğer o öyle yapmıyorsa yanlıştır. Bende numarası olabilir, bilmiyorum. Onunla sadece Facebook’ta konuşuyorum.” Diğer taraftan Rob gururla bana resimlerini gösterir. Kız kardeşinin boyalı mavi saçlı, düz okuyunca I’M FINE -ben iyiyim- tersten okuyunca SAVE ME dövmesiyle olan resmini. Babasının gençken ve Rhonda yazılı dövmesiyle olan resmini. Dedesinin kucağında Rob’la olan resmini. Her şeye rağmen sadece bir tane aile oluyor. Rob’un Bruce ileolan bir telefon konuşmasını duyduğumda “Seni seviyorum babacığım,” der.
NBA’den gelen çeki öğrendikten bir gün sonra Rhonda’dan gelen mesajı okurken de Rob’layım. Annesi onun adına mutlu olduğunu söyler. Aynı zamanda 10000 Dolarını gerçekten kullanabileceklerini de söyler.
En sonunda anne babasıyla konuştuğumda haftalarca denemenin sonucuydu ve sadece Rob Bruce’tan konuşmasını istediği içindi. Las Vegas’ta yeni bir işi vardır ve çift orada yaşamaktadır. Resmi evraklara göre geçtiğimiz Haziran ayında kendisine yine iflas davası açılmış. Rob için “çok düşünceli bir çocuk” aynı zamanda “Aşırı akıllı ve aşırı inatçı.” NBA’e sıçrayışı hakkında “bu onun kararıydı, bütünüyle” der. Rob’un yirmili yaşları? “Bir ebeveyn olarak onun için kararlar veremezsiniz. Onu gözetlememi istemedi. Ben bir ebeveyn olmak ve kendi odası olmasına izin vermek istedim.” Rob için şu anda dilekleri: “Nerede olmak istiyorsa orada olması. Şu anda sunabileceğim tek bu. Eğer NBA’e dönmek istiyorsa, umarım döner, eğer bu arzusuysa. Tüm söyleyebileceğim; onun için en iyisini diliyorum.” Rhonda konuşmayı reddeder.
Rob aradaki mesafeyi korurken ilişkisini de sağlamlaştırmaya çalıştığını söyler. “Şu anda ki bakış açıma göre ilk önce kendim için ne gerekiyorsa yapacağım ve sonra eğer yardıma ihtiyaçları varsa ne yapabileceğime bakacağım. Fakat olmam gereken yere dönene kadar bu konuda biraz bencil olacağım.”
Baştan sona tek solukta okudum. Harika bir çeviri, teşekkürler.
Güzel yorumunuz için biz teşekkür ederiz 🙂
Elinize sağlık