Chicago Bulls’un gittikçe daha sinirli ve daha az katılım gösteren bir “taraftarı” olarak bu pozisyon, hayatımın geri kalanı boyunca tutunacağım şey olacak. Aslında o maçtaydım ve basın tribününde hiç heyecan yoktu ama izah edilemeyecek ve anlatılmasa daha iyi olacak milyarlarca duygu vardı. Ne olursa olsun, bu Thibs-Rose-Noahlı Bulls için kalan son umut kırıntısıydı ve sonuç olarak tarihin akışı içinde bir anlamı olmasa da (çünkü bir maç sonra LeBron James’i şu şutu sokarken izledim) bu, göz alıcı oranda itibarlı ve aynı zamanda büsbütün bunaltıcı ve bir şekilde simgesel bir andı. Bu üç tanımın Derrick Rose’un basketbol kariyeri için de geçerli olması bir tesadüf değil. LeBron’un ellerinde yok olan sayısız playoff macerasından sonra Chicago bu şutu hak etmişti. Ve ondan sonrası hep tepetaklak oldu.
#NBAPlayoffs tarihinin en can alıcı pozisyonu sizce hangisiydi? | #çeviri
birde ron artestin 2010 7. maçında 1 dakika civarında yolladığı üçlük ve sonrasında seyicileri öperek selamlaması var