Morris gibi benim de oyuncu Rodman’a karşı her zaman bir zaafım vardı. O Pistons ve Spurs takımlarını izleyen bir ergen olarak Dennis’in şut atamaması – veya atmamasını – umursamıyordum. Oyunu anlamıştı ve nasıl kazanacağını da; tıpkı az sayıdaki diğerleri gibi. Diğerkam ve acımasızdı. Diğer adamdan daha çok istemenin önemli olan tek şey olduğuna sizi inandırırdı. O Dennis’in var olmaya devam etmesini istiyordum.
Bu yüzden, birkaç ay evvel, Draymond Green’le konuşmak üzere bir Warriors antrenmanına doğru yol aldım. Onun ne söylemesini beklediğimden emin değildim. Sanırım Green’in oyununu Rodman’ın oyunundan modellediğini duymayı umuyordum. Veya zanaatının püf noktalarını açığa çıkarmak için eski maçları izlediğini, [veya] onunla Solucan ve o Bulls ile bu Warriors arasında direkt bir hattın bulunduğunu.
“Rodman mı?” Green bir saniyeliğine durakladı. Onun ne diyeceğini düşündüğünü görebiliyordum. Green’den, muhtemelen bildiğiniz üzere, yanılma payı olmaksızın iyi alıntılar çıkar: zekice, komik, içten, bayağı. Bu, onun zaman zaman çağdaşlarıyla rekabet etmesinin diğer bir yoluymuş gibi görünebilir – seni alıntılarda da yeneceğim.
Bu anda hazır bir fikrin eksikliğini çekiyordu gerçi. Nihayet [fikrini] sundu: “Bütün hayatını sert oynayarak ve rakibinden daha çok çalışarak kazandı ve bunu yapan herkesi takdir ediyorum.” Kerr’ün kıyaslamasını “bir onur” olarak adlandırdı.
Daha derin bir inceleme bunu takip etti ama Green bunu öteledi. “Dürüst olmak gerekirse kendime daha çok Ben Wallace’ı model aldım.” dedi. “Dennis’i hiç izlemedim aslında.” Ve benzerliklere rağmen, Green önemli şekillerde Rodman’dan ayrılıyordu: zaman zaman ayrıştırıcı bir tek tabancadan (Rodman, [o zamanki takım arkadaşı] David Robinson’dan “En Değerli Korkak” diye bahsetmişti). ziyade bir soyunma odası lideri, takımını ateşleyen bir oyuncu ve daha çok yönlü bir hücum oyuncusu.

Doğrusunu söylemek gerekirse; Kawhi Leonard, Tristan Thompson ve en yakın örnek olarak 2018 playoffları sırasında Dennis’i rüyasında gördüğünü söylemiş olan Warriors guard’ı Nick Young’ı kapsayan oyuncular hala Rodman’ı ara sıra anarken Green’in göreceli kayıtsızlığı şaşırtıcı olmamalı. Pippen, ESPN’de uzun uzun konuşurken ve Jordan’ın efsanesi emekliliğinde büyürken Rodman basketbol çevreleriyle ilişkisini sürdürmek için az şey yaptı. Dahası, Kerr’ün de işaret ettiği üzere: “25 yıl önceydi. O zamandan 25 yıl önce ne olduysa insanlar muhtemelen onları da unutmuştur. Her şey zaman içinde unutulup gitmeye meyillidir fakat o dönemde oynayan bizler muhakkak unutmuyoruz.”
Kerr, Rodman’ı en son 2017 playofflarında gördü. Silver, onun rehabilitasyondan çıktığı bu bahar dahil olmak üzere, son birkaç yıldır onunla ara ara konuşuyordu. “Bir süredir duyduğum en sağduyulu [Dennis idi].” diyor Silver. “Kore hakkında konuşuyordu. ‘Kullanıldığımı biliyorum… Ne yaptığını biliyorum.’ dedi. ‘Bu insanların dünyada olup bitenden ne kadar kopuk yaşadığını görmeliydiniz. Bu şekilde gözlerini açabilmiş olmamız hala her şeye değer bence.’ dedi.” (Sohbet, görünüşe göre Rodman’la olan bütün sohbetlerle aynı şekilde bitti: Dennis’in aniden telefonu kapatmasıyla).
Birçokları gibi Silver her zaman Rodman’ın samimiyetini takdir etmişti ve Dennis onu tanıyanlar tarafından naif ve kendi kendisine zarar verecek kadar iyi kalpli olarak sıkça tarif edilirdi. Silver işlerin arkadaşı için iyi gitmesini umuyor fakat yapabileceği az şey olduğunu biliyor.
“Bir noktada, ilk başlarda, saatin geç olduğunu hatırlıyorum ve takılıyorduk. Ve dedi ki: ‘Kardeşim, parayı çarçur edeceğimi biliyorum. Bunun kötü biteceğini biliyorum. Herkesin neler söylediğini biliyorum; bana bakacaklar ve o bir tren kazası diyecekler ve her şeyi berbat edecek diyecekler ve nihayetinde üzücü olacak.’ Bunların hepsini biliyorum ancak tüm bunlar başladığında nerede olduğumuzu ve Oklahoma’nın o boktan köyünden çıkmanın ve yaşadığımız bu hayatı yaşamanın ve bütün iyi zamanların ve bütün bu saçmalıkların ne kadar çılgınca olduğunu anlamalısınız. Hey, parayı çarçur ettiysek de parayı çarçur etmişizdir.”